keyboard_arrow_up
Brabants impressionisme van Frans Manders
 11 juli 2012 3 min. leestijd
Frans Manders werd op 8 januari 1939 geboren te Helmond. Na de lagere school gaat hij aan het werk in de drukkerij waar zijn vader werkzaam is en gaat aan de slag in de afwerking. Hij oefent dan reeds zijn geliefde bezigheid, tekenen, uit door zelfstudie in de vorm van het kopiŽren van Rembrandt en Breitner. Al snel veranderd hij van baan en wordt textieltekenaar bij Artex en later "schaalschilder" (het maken van schaalverdelingen met zendstations op radiotoestellen) bij Philips. In de avonduren volgt hij de richting reclame en publiciteit aan de middelbare kunstnijverheidsschool, later omgedoopt tot de Academie voor IndustriŽle Vormgeving, te Eindhoven. In de jaren 1956 tot 1959 heeft hij o.a. les van Kees Bol in tekenen en schilderen. Na enige jaren en diverse banen wordt hij ontwerp illustrator bij drukkerij Gestel.
"De Peel"
"Gloedvolle herfst"
Later werkt hij bij Philips in de Creatieve Groep van de Eindhovensche drukkerij, waar hij van zijn werkgever de kans krijgt zijn tekenvaardigheid te vergroten. Hij gaat naar de Koninklijke School voor Beeldende Kunsten te ?s-Hertogenbosch en 1 dag in de week in 1972-1973 werkt hij bij docent Otto Dicke aan de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten. Deze docent, die bekend is door zijn directe wijze van tekenen met pen en penseel, heeft Frans duidelijk geinspireerd. Als grafisch ontwerper wordt Frans steeds meer in de positie van illustrator gedrongen en oogst hij veel succes met diverse tekeningen voor kalenders,de omslagen voor het Philipsblad de "announcer" en diverse boeken (periode 1972-1978). Zijn eerste tentoonstelling vindt plaats op 18 december 1977 in De Zonnewijzer van het Philips Ontspanningscentrum te Eindhoven; hij exposeert met 98 aquarellen en sepiatekeningen. In 1978 neemt hij zijn ontslag en legt zich volledig toe op het kunstenaarsbestaan. Frans zoekt contact met andere schilders en sluit zich aan bij groep Contour ?80, die zich rondom galerie LambŤr in Valkenswaard verzamelt. In de Schijndelse schilder Dorus van Oorschot (1910-1989) vindt hij een goede leermeester. Met hem trekt hij twee jaar lang intensief op door elke week op locatie te gaan werken. Er ontstaat een hechte vriendschap, waarbij een verhouding ontstaat die bijna als vader en zoon is. Aan hem heeft Frans te danken, dat hij meer oog heeft gekregen voor aantrekkelijke plekjes in het Brabantse landschap, en zijn visie op dit landschap heeft kunnen vervolmaken.
De Malpie
Bospad in Frankrijk
Brabants coulissenlandschap
Met Jos Leurs en Lambert van der Velden (leden van Contour ?80) onderneemt hij vanaf 1982 studiereizen naar Frankrijk. Al deze reizen hebben zijn landschappelijke onderwerpkeuze breder gemaakt en zijn kleurenpalet doen veranderen in het gebruik van lichtere kleuren. In eerste instantie is Frans Manders bekend om zijn werken waarin de ongerepte natuur en een eeuwenoud cultuurlandschap van Brabant centraal staan. Maar meer en meer wil Frans zijn horizon verbreden en laat hij landschappen en stadsgezichten onstaan vanuit zijn fantasie. Doordat zijn onderwerpen niet meer vanuit directe observatie komen, neigt zijn vormentaal steeds meer naar een zekere abstractie. Ook bestaan de werken steeds meer uit detail-observaties, zijn handschrift wordt losser. In de jaren 90 werkt Frans ook met nieuwe onderwerpen zoals mensen, diepzeevissen en schedels en zijn kleurgebruik is steeds minder gerelateerd aan de werkelijkheid, de uitbeelding steeds geabstraheerder. Zijn werk verschuift zich als het ware meer naar het surreŽle.
Dit artikel verscheen voor het eerst 7 jaar geleden.